Woord voor de wereld

De nieuwe agenda ligt me aan te grijnzen op het aanrecht. Er staan meer strepen in dan vinkjes inmiddels. Afspraak na afspraak wordt gecanceld. Een hardnekkig virus houdt me in haar greep.

Een baby in een kribbe. De Zoon van God naar de aarde.

En toch bekruipt mij soms de vraag waarom de komst van Jezus zo bijzonder is. Jezus was geboren in een harde tijd, zo midden in het Romeinse Rijk en in de strenge Joodse cultuur. Hij kende zware momenten, zo leverde zijn claim dat Hij God zelf is hem vijanden op die Hem wilden doden en de duivel verzocht Hem te verleiden. Maar tegelijk had Hij ouders, werk als timmerman en eten op Zijn bord.

Hun broek zakt er bijna van af. Mams heeft een agenda gekocht voor 2026. Ze vragen zich serieus af of ik last heb van een midlifecrisis. Ze kennen mij als ongepland, flexibel en enigszins chaotisch.

Zonder gekheid. De kerstpakketten stromen hier het huis binnen. We worden werkelijk overladen met geschenken. De werkgevers van onze vijf werkende kinderen weten hun personeel te waarderen.

Als mens hebben we een bijzondere neiging: we verwachten dat alles een bepaalde werking, betekenis en plaats heeft. Van wiskunde tot spelen op het schoolplein. Zo verwachten wij van wiskunde dat getallen werken, dat de symbolen staan voor aantallen, patronen en ordening. En we verwachten op het schoolplein dat kinderen zich gedragen als kinderen, ouders zich als ouders en het schoolgebouw zich als schoolgebouw.

Adventskalenders zijn erg populair. Ze zijn er in alle soorten, maten en prijzen. Rond deze tijd liggen ze in vrijwel iedere winkel. Speelgoed, parfumerie, snoepgoed, knutselen. Je kunt het zo gek niet bedenken of er wordt een adventskalender van gemaakt. Wat voor adventskalender je ook hebt, je telt de dagen af naar kerst. Met iedere dag opnieuw een verrassing. Welke adventskalender heb jij?

Geconcentreerd zit onze zoon te tekenen. Vanuit mijn ooghoek zie ik dat hij bezig is met een portret. Ik geniet van zijn concentratie en creativiteit. Als hij me roept om het resultaat te bekijken, sta ik perplex.

Zelfs onze jaartelling is erop afgestemd. Op de komst van Jezus Christus op aarde. Wie kent niet de afkorting ‘v. Chr.’ of ‘n. Chr.’? Het suggereert dat Christus’ komst een kantelpunt in de geschiedenis is. Jezus Christus. Wie was Hij eigenlijk? En wat maakt Zijn komst op aarde zo belangwekkend?  

‘Dankbaar, dankbaar.’ Ik hoor het hem nog zeggen. De opa van mijn man. Ik denk dat er géén bezoek is geweest, waarbij die woorden níet over de lippen van opa kwamen. Hoe graag had ik hem langer gekend. Wat was zijn geheim?

‘Hier ben ik dus terecht gekomen’, verzucht onze schoondochter in spé als ze ’s morgens vroeg de kamer binnenstapt. Ze neemt het weidse uitzicht aandachtig in zich op. Ontdekt de koeien die gemoedelijk achter het beukenhaagje voorbij stappen. En verwondert zich over de prachtige herfstkleuren in onze ‘achtertuin’.

Steeds kom je het tegen. Zomaar langs een kronkelend paadje omhoog. Of, in het hart van een klein Limburgs dorpje. Een kruisbeeldje. Met daaraan de gekruisigde Christus. Altijd weer met Zijn armen wijd uitgespreid.

Onlangs was een weg in het dorp afgesloten vanwege wegwerkzaamheden. Alhoewel het aan het begin van de weg duidelijk was aangekondigd, probeerden diverse fietsers en automobilisten toch of zij er door konden. Ze passeerden met een boog het hek op de weg en negeerden het waarschuwings- en verbodsbord. Uiteraard kwamen ze al snel weer terug. Het was daadwerkelijk een doodlopende weg.