Het wonder van Kerst

Het Kerstverhaal dat we kennen

Een baby in een kribbe. De Zoon van God naar de aarde.

En toch bekruipt mij soms de vraag waarom de komst van Jezus zo bijzonder is. Jezus was geboren in een harde tijd, zo midden in het Romeinse Rijk en in de strenge Joodse cultuur. Hij kende zware momenten, zo leverde zijn claim dat Hij God zelf is hem vijanden op die Hem wilden doden en de duivel verzocht Hem te verleiden. Maar tegelijk had Hij ouders, werk als timmerman en eten op Zijn bord. Ja, Zijn dood was wel verschrikkelijk en onterecht. De kruisdood waar Jezus door stierf staat door de zware pijnen en martelingen niet voor niets bekend als één van de meest afschrikwekkende executies uit die tijd. Daarbij nog het onderscheid dat Hij tijdens het sterven de zonden van de mensen op zich nam. Het verhaal klinkt ook voor die tijd wel rauw, maar ook passend voor die tijd.

De uitzonderlijkheid van de komst van Jezus op aarde, zit in de vraag wat het betekent om als Zoon van God naar de aarde te komen. En de moeilijkheid is om hier gevoel bij te krijgen. Dit komt doordat ik tot het ras behoor waartoe Jezus is afgedaald.

Ik krijg de afdaling van God naar de aarde alleen begrepen met een absurde vergelijking.

Het wonder van Kerst

Stel ik houd als huisdieren een aantal ratten. Ze krijgen van mij een mooie kooi en hoeven alleen maar te genieten van hun leventje.

Nu wil het geval dat mijn ratten compleet ontaard zijn. Ze vreten elkaar op, laten geen spaan heel van het mooie huis dat ik voor ze gemaakt heb en mijn voer eten ze niet. Ze stinken, zijn ziek en streven allemaal om de belangrijkste rat in de kooi te zijn.

Ik bekijk dat vanaf een afstandje en zie dat het zootje niet meer te redden valt. Wat ik ook probeer, ze blijven afschuwelijk zelfzuchtig en kannibalistisch. Er zit maar één ding op: de verdelger erin.

Er is één probleem. Ik houd van die beesten; zoals iedere huisdiereigenaar van zijn beesten houdt, ondanks de valse en eigenaardige trekjes die het beest heeft. Dus die ratten, hoe verdorven ook, gaan mij aan het hart.

Om de ratten te redden is er nog één laatste redmiddel. Ik ga als rat de kooi in, en vertel tegen die beesten hoe ze zich horen te gedragen. Het risico bestaat dat ze mij aanvallen en vermoorden.

Dit is de lading die de komst van Jezus naar de aarde heeft. Het bewust tegemoet gaan van verachting, verwerping en de dood, om ons te redden.

Het gevolg van Kerst

Het wonder van Kerst is dat Jezus ís afgedaald in onze kooi. Niet alleen om het goede voorbeeld te geven, maar ‘opdat een ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar het eeuwige leven heeft’. (Johannes 3:16) En Hij werd verworpen door de mensen onder wie Hij woonde, veroordeeld en gekruisigd. En in die duisternis van het sterven heeft Hij niet slechts tussen ons gestaan, maar in onze plaats gestaan: Hij heeft onze zonden op Zich genomen, de vloek gedragen die ons toekwam (vergeving).

En na drie dagen is Hij opgewekt. Daarmee liet God zien dat de verdelger niet het laatste woord heeft. Dat redding niet komt door imitatie alleen, maar door vergeving.

Dát maakt Kerst zo bijzonder. Niet dat Jezus het zo slecht had, maar dat Hij überhaupt kwam. Niet omdat wij zo aantrekkelijk waren, maar omdat wij Hem nodig hadden. En dat Hij bleef, tot in de dood, zodat zelfs de kooi waarin wij leven, voor ieder die in Hem gelooft, niet meer het einde is.

Deze blog is geschreven door Rob Brand