Zonde, een foutje of meer?

Een kras op jouw kostbare kompas. Wat kun je daar van balen. Zeker als het kompas emotionele waarde voor je heeft. Een familiebezit dat al generatieslang van vader op zoon wordt doorgegeven. Toch -kras of geen kras- het kompas wijst jou nog altijd de weg, dat vergoedt veel. Het zou een ander verhaal worden als de kompaswijzer niet meer doet waarvoor het is bedoeld.

 

 

Ik weet niet hoe het in jouw leven is, maar in mijn leven zijn er de nodige krassen. Dingen die mij ontsieren. Ik schiet uit mijn slof tegen één van de kinderen en zeg dingen die kwetsend zijn. Of, ik maak mijn verhaal net iets mooier dan het in werkelijkheid was. Diep van binnen geef ik toe aan zelfmedelijden, of jaloezie.

 

Goed en fout

Met elkaar zijn we het er wel over eens dat die krassen niet echt sierlijk zijn. Je hoeft geen christen te zijn om seksueel misbruik, moord en diefstal ‘fout’ te vinden. Christenen en niet-christenen hebben in veel gevallen een gedeelde moraal. We leren onze kinderen respect te hebben voor ouderen. We keuren vandalisme af. En leren hen om eerlijk te zijn en de waarheid te spreken. Fout gedrag bestraffen we en goed gedrag belonen we.

 

Meer dan een kras

Onlangs realiseerde ik me weer eens dat mijn probleem veel groter is. Ons leven wordt niet slechts ontsierd door hier en daar een kras. Nee. Het is vele malen erger. De wijzer van ons kompas staat niet meer goed afgesteld. Zoals een kompas altijd naar het magnetische Noorden wijst en totaal onbruikbaar wordt als dat niet meer het geval zou zijn. Zo zijn wij door God ontworpen om op God afgestemd te zijn. Op Hem te lijken. Ons in Hem te verblijden.

 

Maar, het laatste waar wij mee bezig zijn, is God. Psalm 14: 2 en 3 De wijzer van ons leven staat niet meer afgesteld op Gods wil. Maar draait om onze eigen belangen. We zijn intens betrokken op onszelf. Alles in ons leven draait om óns geluk en onze behoeften. Efeze 2:3 Drie dingen hebben grote aantrekkingskracht op ons mensen. Seks, eer en rijkdom. 1 Johannes 2: 16

 

Totaal gefaald

Ik vond het een schokkende ontdekking. Totaal gefaald te hebben in het doel waartoe je bent geschapen. Het woord ‘zonde’ in de Bijbel heeft dan ook die diepe lading. Zonde is geen foutje. Maar zonde betekent doel missen. Je hebt ogen gekregen om Gods schoonheid te zien, maar waar kijk je naar? Je hebt handen gekregen om Hem te dienen, maar wat doe je ermee? Hoe terecht zou het zijn als God je wegdoet.

 

‘Graag-Vergever’

Als je dit enigszins tot je door laat dringen, dan wordt vergeving zoiets kostbaars. God gooit ons mensen niet als waardeloos materiaal aan de kant. Hij is de God, Die de zonde, ongerechtigheid en overtreding vergeeft. Exodus 34: 6 en 7 Hoe dat komt?

 

Ik las het in Psalm 86, in een klassieke vertaling. ‘Want Gij, HEERE, zijt goed en gaarne vergevende.’ In een aantekening in de kantlijn las ik dat er in het Hebreeuws staat: ‘want U bent een ‘Graag-Vergever’, of ‘Graag-Kwijtschelder’.

 

En ik geloof het. Want, hoeveel heeft Hij overgehad voor de vergeving van jouw en mijn zonden! Lees maar mee in Jesaja 53: 6: ‘Wij dwaalden allen als schapen, wij keerden ons een ieder naar onze eigen weg (deden waar we zin in hadden), maar de HEERE heeft de ongerechtigheid van ons allemaal op Jezus gelegd.’ Onze straf droeg Jezus. En door Zijn wonden is er voor ons genezing!

 

‘Heer’, waar dan heen?

Tot U alleen

Gij zult ons niet verstoten

Uw eigen Zoon

Heeft tot de troon

De weg ons weer ontsloten.

 

Ja, amen, ja,

Op Golgotha

Stierf Hij voor onze zonden.

En door Zijn bloed

Wordt ons gemoed

Gereinigd van de zonden.’

 

Geschreven door: Jannette Harskamp-Vermeer