Sámen houden we vol

Relapse. Terugval in oud verslavingsgedrag. Tijdens mijn afstudeeronderzoek deed ik de interessante ontdekking dat de aanwezigheid van een steunende gemeenschap om een ex-verslaafde heen er absoluut toe doet. Zonder die steun, blijkt het risico op terugval beduidend groter.

Jaren heb ik niet meer aan dit onderzoek gedacht, tot ik onlangs zelf ontdekte hoeveel impact de steun van anderen betekent om vol te houden.

Pravčická brána

Als ik de tocht in mijn eentje had moeten doen, was ik halverwege afgehaakt. We zouden met z’n allen naar Pravčická brána gaan. Een zeer bijzonder uitzichtpunt in Tsjechië. Echter, we begonnen al wat vermoeid aan de klim. Daarbij was het heet. We hadden -dom genoeg- te weinig water mee genomen. En, last but not least, heb ik serieus last van hoogtevrees. De weg omhoog ging langs steile afgronden. Ik stond doodsangsten uit.

Mijn jongste zoon vond het ook wel welletjes. ‘Het uitzicht hier is toch al wel mooi genoeg?’ Hij stelde voor om op een bankje halverwege de route te wachten tot de rest weer terug was. Ik wankelde in mijn voornemen mezelf te overwinnen en koste wat het kost ook naar boven te gaan.

Stimulans

De vele toeristen die mij zwetend en zwoegend passeerden -sommigen al bejaard, anderen nauwelijks drie jaar oud- vormden een enorme stimulans om weer in de benen te komen. ‘Hup, angsten aan de kant, klimmen. Als zij het kunnen, kan ik het ook.’ Ook het enthousiasme van de anderen zorgde ervoor dat ik niet afhaakte. Regelmatig zag ik hen een stuk hoger uitbundig zwaaien en wenken. ‘Volhouden, mams! Je kunt het.’

Ik kan je vertellen. Het was de moeite meer dan waard! We hebben echt een gouden uurtje gehad daar op de top. En voor mij was deze ervaring een les die verder ging dan een simpele klim naar een bijzondere plek.

Volharding

Om aan het einde van mijn leven daadwerkelijk de hemel binnen te gaan, heb ik ook ‘volharding’ nodig. ‘Wie volharden zal tot het einde, die zal zalig worden’, leert de Bijbel ons. Mattheüs 24: 13 Het zijn vooral zonden én zorgen die ons hierbij in de weg staan. Hebreeën 12: 1 Ik bereik de hemel niet, als ik continu gefocust ben op het aardse. Als ik slechts investeer in aards geluk, of me volledig laat inpakken door zorgen om de dingen van het hier en nu. Om straks met Jezus bij God te zijn, moet ik nu de kruisweg gaan. Kolossenzen 3:1

En dat valt niet mee. Eerlijk is eerlijk. Wie heeft er nu zin in ongemak? Wie zou er niet moe worden van de levenslange strijd tegen zondige verlangens?

Geloofsgemeenschap

Wat zijn anderen -ook onderweg naar de hemel- dan belangrijk op je levensweg! Een gemeenschap van mensen die net als jij niet kiezen voor ‘nú’, maar geloof hechten aan de belofte voor ‘straks’. Het is daarom dat volgelingen van Jezus zich aansluiten bij een christelijke gemeente. Handelingen 2: 41 – 47 Zij moedigen elkaar aan om op Jezus te blijven zien en vol te houden op de weg naar de hemel. ‘Hij heeft, om de vreugde die Hem in het vooruitzicht was gesteld, ook het kruis verdragen en de schande veracht. En Hij zit nu aan de rechterhand van de troon van God.’ Hebreeën 12: 2

Goede voorbeelden

Daarbij zijn de ervaringen van gelovigen uit de eeuwen voor ons, ook een enorme stimulans om te volharden. Lees Hebreeën 11. Ze wenken en zwaaien en roepen het ons toe: ‘Hou vol! Na veel verdrukkingen mag je ingaan in het Koninkrijk van God. Handelingen 14: 22 Ook voor jou ligt de kroon van de overwinning klaar. 2 Timotheüs 4: 8

Ik sluit af. Onderweg naar Pravčická brána werd ik me bewust van een melodietje dat continu door mijn hoofd speelde. Langzaamaan kwamen ook de woorden erbij in mijn gedachten. Graag geef ik ze aan je door zodat ook jij niet opgeeft, maar achter Jezus aan, straks de hemel binnen zult gaan. 

‘Ga op ’t smalle hemelpad,
verder, altijd verder.
Jezus houdt uw hand gevat,
Hij de goede Herder.
Zie niet om, maar ga steeds door,
verder altijd verder!
Druk nauwkeurig ieder spoor.
’t Voetspoor van uw Herder.

 Blijf in Hem, ga moedig voort,
Verder, altijd verder!
Volg, waar gij Zijn stemme hoort,
Steeds uw goede Herder.

 Ga volhard ten einde toe,
Strijdend, altijd strijdend!
Hij gaat voor, u leidend.
Hij verwon, heb goede moed,
Geeft naar ’t kruis ook krachten;
Voor de kracht van Jezus’ bloed
Zwichten helse machten.’

Geschreven door: Jannette Harskamp-Vermeer