God moves in a mysterious way

Hoor ik het goed? Zegt hij nu werkelijk dat God tóen Zijn goede werk in hem begon? Tóen. In die periode waarin het juist helemaal verkeerd ging? Toen hij vereenzaamde. Toen hij vastliep op school. Toen hij de vluchtroute koos. Een verslaving ontwikkelde.

Begon God aan hem te trekken, toen ik het helemaal mis zag gaan? Toen ik het naar God heb uitgeschreeuwd: ‘Waar bent U?’ Toen mijn geloof wankelde. Want God leek de totaal Afwezige. Ik las in de Bijbel dat God het gebed hoort. Maar, ik zag er niets van. Ik bad dat hij de Bijbel zou openen, maar hij scrolde over z’n scherm. Ik bad dat hij Gods liefde voor hem zou mogen zien, maar hij raakte verder verstrikt in satans netten.

Ja. Tóen! ‘God moves in a mysterious way’, dichtte lang geleden William Cowper. ‘He plants His footsteps in the sea and rides upon the storm.’ Ik had het kunnen weten. Dat God Zich niet vergist. Dat God zelfs de zwartste nacht in Zijn hand heeft. Dat Hij mijn geroep terdege hoorde. En zelfs bezig was met de verlossing van deze jongen.

Hulpgeroep

Was het niet ook zo in de vroege geschiedenis van het Joodse volk? Exodus 1 en 2 Zwaar werden de Joden verdrukt. Als slaven te werk gesteld in het land Egypte. In de brandende zon moesten ze stenen bakken. Haalden ze het vastgestelde quotum niet, dan werden ze afgeranseld. Ondertussen werden hun zonen uit de armen van hun moeders gerukt. En aan de krokodillen in de Nijl prijs gegeven. Afschuwelijk! Hun hulpgeroep, staat er in de Bijbel, kwam op tot God. Exodus 2: 23

En terwijl er ogenschijnlijk niets veranderde. Jaar na jaar voorbij ging. De onderdrukking eerder meer dan minder werd, de Joden zich vertwijfeld hebben afgevraagd of de God van hun vaders Abraham, Izak en Jakob hen mogelijk vergeten was, hoorde God hun gehuil. Dacht God aan Zijn verbond met Abraham. Hij zag de kinderen van Israël in hun verdriet en pijn. En ontfermde Zich over hen. Exodus 2: 24 en 25.

Táchtig jaar (!) voor de Joden eindelijk bevrijd werden uit de Egyptische slavernij, liet God Mozes reeds geboren worden. De man die Hij op het oog had om Zijn volk uit Egypte te leiden. De verlosser. ‘God moves in a mysterious way’.

Wanneer zal ik het leren om God te vertrouwen?

Cowper heeft gelijk als hij dicht: 

‘Oh, fearful saints, new courage take:
The clouds that you now dread
Are big with mercy and wil break in blessings on your head.
Judge not the Lord by feeble sens,
But trust Him for his grace.
Behind a frowning providence
He hides a smiling face.’

Toen ik dacht dat de jongen kopje onder ging, ik hem aan satan verloren zag gaan, leerde God hem het woordje ‘genade’ verstaan. Leerde hij de les dat God ‘onvoorwaardelijk’ liefheeft, onderstreepte hij Romeinen 5 vers 8 in zijn Bijbel: ‘God echter bevestigt Zijn liefde voor ons daarin dat Christus voor ons gestorven is toen wij nog zondaars waren.’

De wolken bleken vol van zegeningen. God moves in a mysterious way.

Klik op deze link voor het hele gedicht van William Cowper.

Geschreven door: Jannette Harskamp-Vermeer
Reacties welkom op: evangeliewoord@outlook.com